යුරෝපයෙන් මතු වන රතු රැල්ල සහ ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගත අරගලයේ ඉඟිය...

“යුරෝපයේ රතු රැල්ලකි. ග්‍රීක පාර්ලිමේන්තුව ඉදිරිපිට සිසුන් කොමියුනිස්ට් ධජය ලෙළ දෙති!”

මෙය හුදෙක් සිරස්තලයක් පමණක් නොවේ; ධනපති පන්ති ක්‍රමය හමුවේ තෙරපෙන ලෝක තරුණ පරපුරේ පන්තිපූර්ව ප්‍රකාශනයකි.

අද වන විට ප්‍රංශය, ග්‍රීසිය ඇතුළු යුරෝපාකරය පුරා දැවැන්ත වාමවාදී ශිෂ්‍ය හා කම්කරු අරගලයක් මතුවෙමින් පවතී. විශේෂයෙන්ම ග්‍රීසියේ ඇතැන්ස් නගරයේ සින්ටග්මා (Syntagma) චතුරස්‍රය සහ පාර්ලිමේන්තුව ඉදිරිපිට දහස් සංඛ්‍යාත සිසුන්, ගුරුවරුන් සහ කම්කරුවන් එකා වන්ව රතු ධජ ලෙළදෙවමින් වීදි බැස සිටිති.

මෙම නැගීසිටීමට හේතුව කුමක්ද?...

අධ්‍යාපනය වෙළෙඳ භාණ්ඩයක් කිරීමට එරෙහිව: පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල නීතිගත කරමින් නිදහස් අධ්‍යාපනය කප්පාදු කිරීමට එරෙහිව සිසුන් රට පුරා විශ්වවිද්‍යාල බලහත්කාරයෙන් අත්පත් කරගනිමින් (Occupations) පන්ති වර්ජනය කරති.

ජීවන වියදම් සහ නිවාස අර්බුදය: අධික උද්ධමනය, කුලී ගාස්තු ඉහළ යාම සහ රාජ්‍ය සුභසාධන කප්පාදුව හමුවේ තරුණයින්ට සහ කම්කරු පන්තියට ජීවත්වීමේ අයිතිය අහිමි වී ඇත.

ශිෂ්‍ය-කම්කරු එක්සත්භාවය: KKE (ග්‍රීක කොමියුනිස්ට් පක්ෂය) සහ KNE වැනි වාමවාදී ශිෂ්‍ය සංවිධාන පෙරමුණ ගනිමින්, ‘The Internationale’ ගීත රාවය මැද පාලකයින්ගේ තීරණවලට එරෙහිව දැවැන්ත බාධකයක් වී තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාවට මෙයින් ඇති බලපෑම සහ නීතිමය මර්දනයේ අභියෝගය.....

යුරෝපයේ මතු වන මෙම "රතු රැල්ල" ශ්‍රී ලංකාවට ද සෘජු ආස්වාදයක් සහ දේශපාලනික ඉඟියක් ලබා දෙයි:

සමාන සමාජ-ආර්ථික ගැටලු: අධ්‍යාපන පෞද්ගලිකකරණය, ජීවන වියදම් අධික වීම සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ (IMF) කොන්දේසි හමුවේ සුභසාධන කප්පාදු වීම යුරෝපයට මෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවට ද පොදු අර්බුදයන්ය.

නව නීති මගින් අරගල මර්දනය කිරීමේ අවදානම: ලංකාවේ ආණ්ඩුව විසින් ගෙන එන ලද 22 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සහ ඊට සමගාමීව ඉදිරිපත් වන නව නීති අණපනත් මගින් ඉදිරියේදී මතුවිය හැකි ජනතා අරගල හා උද්ඝෝෂණ මර්දනය කිරීමට පාලක පන්තිය සැරසෙන බවට විවිධ සිවිල්, ශිෂ්‍ය හා වෘත්තීය සමිති පාර්ශ්වයන් පෙන්වා දෙයි.

ජනතාවගේ මූලික අයිතිවාසිකම්, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස සහ වීදි බැසීමේ අයිතිය සීමා වන අයුරින් මෙම නීති රාමුව සකස් වෙමින් පවතින බවට කෙරෙන දැනුවත් කිරීම් සාධාරණ යැයි විශ්වාස කිරීමට තරම් කරුණු අද රට හමුවේ නිර්මාණය වී ඇත.

අරගලය හමුදාවෙන් හෝ නීතියෙන් වැළැක්විය නොහැක....

කෙසේ වෙතත්, පාලකයින් කෙතරම් අලුත් නීති අණපනත් ගෙන ආවද, මහජන පීඩනය සහ ආර්ථික නොසන්සුන්තාව ඉහළ යන විට ඒවා නීතිරීතිවලින් පමණක් පාලනය කළ නොහැකි බව යුරෝපීය අරගල නැවතත් තහවුරු කරයි. යුරෝපීය තාරුණ්‍යයේ මෙම සංවිධානාත්මක නැගීසිටීම, ලංකාවේ ශිෂ්‍ය හා මහජන ව්‍යාපාරවලට දැවැන්ත පූර්වාදර්ශයක් සහ ආස්වාදයක් සපයනු ඇත.

"අයිතිවාසිකම් යනු ඉල්ලා සිටින දෙයක් නොව, අසාධාරණ නීති හමුවේ වුවද අරගලයෙන් දිනාගත යුතු දෙයකි."

යුරෝපයේ දල්වා ඇති මෙම අරගලයේ සිසිලස, ඉදිරියේදී මර්දනයට සහ අසාධාරණ නීති රාමුවලට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාව තුළ ද නැවත මතුවීම වැළැක්විය හැකි යැයි සිතිය නොහැකි ය.

ජගත් ජී. බණ්ඩාර ✍️