මයික් දිරවන්නේ නැති ඇමැති ගේ ශිෂ්නය සහ ශික්ෂණ ය
ජනමාධ්‍යවේදියකු ප්‍රශ්නයක් ඇසුවාම එයට පිළිතුරු දීමට අකමැති විය හැකිය.
දේශපාලනඥයකුට ඒ අයිතිය තිබේ.
නමුත් ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු නොදීම එකකි.
ප්‍රශ්නය අසන මාධ්‍යවේදියාගේ මයික්‍රෆෝනයට අපහාස කිරීම තවත් එකකි.
“සමහර මයික් මට දිරවන්නේ නැහැ” යනුවෙන් කියා ප්‍රශ්නය මඟහැරීමෙන් පෙනෙන්නේ ශක්තිමත් දේශපාලන නායකත්වයක් නොව, තමන්ට අසීරු ප්‍රශ්නයක් ඉදිරියේ පෙන්වන අසහනයක් ලෙසය.
අමාත්‍යවරයකුට අසීරු ප්‍රශ්න දිරවා ගැනීමට නොහැකි නම්, ජනතාවගේ අසීරු ප්‍රශ්න දිරවා ගන්නේ කෙසේද?
විවේචනය දිරවා ගත නොහැකි නම්,
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දරාගෙන යන්නේ කෙසේද?
මාධ්‍යවේදියා ප්‍රශ්නයක් අසන්නේ ඔහුගේ පෞද්ගලික කුතුහලය වෙනුවෙන් පමණක් නොවේ. බොහෝ විට ඔහු අසන්නේ ජනතාව වෙනුවෙන්ය.
ඒ නිසා මයික්‍රෆෝනයට පිළිතුරු දීම යනු මාධ්‍යවේදියාට කරන උපකාරයක් නොවේ.
එය ජනතාවට වගකීම ඉටු කිරීමකි.
තවත් වැදගත් දෙයක් තිබේ.
පිරිමිකම කියන්නේ හඬ උස් කිරීම නොවේ.
පිරිමිකම කියන්නේ අභියෝගයකට බිය නොවීමයි.
තමන්ට අකමැති ප්‍රශ්නයක් ඇසූ විට කෝප වී මයික් එක පහත් කිරීම පිරිමිකමක් නොවේ.
පිරිමිකම යනු තමන්ට එල්ල වන අසීරුම ප්‍රශ්නයටත් මුහුණ දී, සන්සුන්ව පිළිතුරු දීමට හැකි වීමයි.
තමන් වැරදි නම් “වැරදියි” කියන්නට හැකි වීමත් පිරිමිකමකි.
තමන් නොදන්නා දෙයක් නම් “මම දන්නේ නැහැ” කියන්නට හැකි වීමත් පිරිමිකමකි.
තමන්ට එරෙහි විවේචනයක් ඇසූ විට පුද්ගලයාට පහර නොදී කරුණට පිළිතුරු දීමට හැකි වීමත් පිරිමිකමකි.
ඒ නිසා,
මයික් එකෙන් පලා යාම ශක්තියක් නොවේ.
අසීරු ප්‍රශ්නය ඉදිරියේ නොසැලී සිටීමයි ශක්තිය.
ඇමැතිවරයාට අද අකමැති, මයික් එකක් විය හැකිය. හෙට ඔහු ඡන්දදායකයෙකුට අකමැති විය හැකිය. ඊළඟට ඔහුට විවේචකයෙක් අකමැති විය හැකිය. ඒ සියල්ලෙන්ම ඔහුට පලා යා හැකිද? නොහැක.
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන්නේ තමන් කැමති ප්‍රශ්න පමණක් අසා, තමන් කැමති පිළිතුරු පමණක් දීම නොවේ.
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු තමන්ට අකමැති ප්‍රශ්නයක් ඇසූ විටත්, ජනතාව ඉදිරියේ ගෞරවයෙන් එයට මුහුණ දීමයි.
විශේෂයෙන්ම නීතිය හා අධිකරණය භාර අමාත්‍යවරයකුගෙන් අපේක්ෂා කළ යුත්තේ මෙයයි.
අමාත්‍යවරයා යනු පෞද්ගලික පුද්ගලයකු පමණක් නොවේ. ඔහු රාජ්‍ය බලය භාවිත කරන මහජන නියෝජිතයෙකි. ජනමාධ්‍යවේදීන් යනු ඔහුගේ පෞද්ගලික මිතුරන් නොවුණත්, ඔවුන් ජනතාව වෙනුවෙන් ප්‍රශ්න අසන පිරිසකි.
විශේෂයෙන් අධිකරණ අමාත්‍යවරයා සම්බන්ධයෙන් මෙය තවත් සංවේදීය. අධිකරණය, නීතියේ ආධිපත්‍යය, මූලික අයිතිවාසිකම් සහ මාධ්‍ය නිදහස වැනි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මූලධර්ම ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ වගකීමක් ඇති අමාත්‍යවරයකුගෙන් වචන භාවිතයේ පරිණතභාවය සහ ආයතනික ගෞරවය ජනතාව විසින් අපේක්ෂා කිරීම සාධාරණය.
මයික් එක කුමක් වුවත් කමක් නැත.
ප්‍රශ්නය කුමක් වුවත් කමක් නැත.
පිළිතුර දීමට ඇති ධෛර්යය ඇමැතිවරයෙකුට තිබිය යුතුය.
මන්ද, මයික්‍රෆෝනය දේශපාලනඥයාගේ සතුරා නොවේ. එය ජනතාවගේ හඬයි.
ඒ නිසා මෙය “පිළිතුරු නොදීම” පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් ලෙස නොව, “පිළිතුරු නොදීමේදී පවා අමාත්‍යවරයකු පෙන්විය යුතු දේශපාලන හා ආයතනික ශික්ෂණය” පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් ලෙස දැකිය යුතුය.
පිරිමිකමේ එකම සාධකය වන්නේ ශිෂ්නය පමණක් නොවේ. පිරිමිකමේ ප්‍රධානම සාධකය වන්නේ ඕනෑම අසීරු මොහොතකදී, ඊට සන්සුන්ව මුහුණ දීමේ ශික්ෂණය ඇති කමයි.
අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ, ජනතාවගේ හඬ “දිරවන්නේ නැති” තැනකින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ශක්තිමත් වන්නේ නැති බවය.
ප්‍රශ්න දිරවා ගන්න බැරි පාලනයක්,
අවසානයේ ජනතාව දිරවා ගන්න බැරි පාලනයක් බවට පත්විය හැකි බවද සිහිපත් කළ යුතු ය.
ජයලත්ගේ සුනිල් ගාමිණී.✍️
